فى الدّمل « 1 » دمل نوعى بوذ از آماس خونى ، و اين « 2 » آن‌كس « 2 » را بوذ كى كوشت بسيار خورذ و شيرينيها بخاصه « 3 » دوشاب و خرما « 3 » ، و آن‌كس را كه دمل بسيار آيذ « 4 » نخست ازين « 4 » جيزها حذر بايذ كردن تا يكى دمل بزرك نيابذ كى هلاك شوذ ، و اكر اين كس را خفقان افتد آن بوذ كه آماس بزرك بناحيت دل بديد كرده بوذ و نشان هلاك بوذ ، ( f . 489 ) و علاج وى آن بوذ كه جيزهاى « 5 » ترش به كار دارذ و خون بركيرذ زوذ بزوذ و طريفل شاه‌ترّه به كار دارذ و بر دمّل از اوّل طلى خنك برنهذ و جن سه روز برايذ « 6 » بايذ تا مرهم باسليقون يا « 6 » مرهم دياخليون برنهذ تا ببزذ يا بكوبذ تخم مروه و تخم كتّان و بشير ببزد و بدمّل « 7 » برنهذ تا دمّل را ببزانذ و ريم بيرون آيذ « 8 » انكاه بمرهم زردجوبه « 8 » علاج كند « 9 » . فى الخراج « 10 » اين خراج دمّل باشكونه را خوانند ، و هر كاه كى مايه بسيار بوذ و طبيعت اندام ضعيف بوذ دمّل سر نه‌توانذ كردن و حاجت آيذ بكافنيدن از بس آنك ضمادهاء بزاننده برنهاده بوذ و نرم كشته بود ، و بوذ كبر بغل دست و بغل باى بديد آيذ و اين ياذ كرده‌ام « 11 » و بر بهناء بشت نيز « 12 » بسيار

--> ( 1 ) - ف : باب فى الدمل ( 2 - 2 ) - ف : كس ( 3 - 3 ) - ف : خرما و دوشاب ( 4 - 4 ) - ف : از چنين ( 5 ) - ب ه : غذاهاء ( 6 - 6 ) - ف : انكاه بايذ تا ( 7 ) - ف : « بدمل » ندارد ( 8 - 8 ) - ف : آنكه بمرهم زرچوبه ( 9 ) - ب ه : تا به شوذ ( 10 ) - ف : باب فى الخراج ( 11 ) - ب ه : جون جنين بود ( 12 - 11 ) - ف : و بپهنا پشت .